Home Page
20.11.2018
20.11.2018
ORGANİZASYONLAR
WORKSHOPLAR
SÖZEL & GÖRSEL DESTEK
TASARIM / PROJE
Üyelik
facebook sayfamıza katılın !

Aptulika


Gary Moore
Gary Moore

“Bad For You Baby”

Eski rock gruplarının konserlerinde, 50 ya da 60’şına gelmiş insanlardan, 20 yaşlarında yaptıkları parçaları çalsınlar isteriz. Hatta onların o yıllardaki hareketli sahne şovlarını da isteriz. Bunun gerçekleştiğini gördüğümüzde de, “Babaları gördün mü o yaşta gene sert çalıyor ve sahnede bir oradan oraya koşturuyorlar.” diye de notumuzu veririz. Eğer ki öyle göremezsek vay haline. Oysa ki konsere giden eski dinleyici ise eskisi gibi sahne önünde olmak yerine tribünde oturarak izler konseri. E kolay mı yaş gelmiş kemale ermiş, ezilir ya da kalbinize yenik düşebilirsiniz. O konsere gelmişizdir ama o grubun yeni yaptığı albümleri de bilmeyiz. Varsa yoksa “o günleri bize canlandırsınlar.”dır bizim istediğimiz. Konser sonrası çıkar gideriz ve evimizde daha farklı müzikler dinleriz. Zira yaşımız gereği daha hafif müzikler tercih ederiz ama idolleştirdiğimiz efsane grup tarzını aynı şekilde değiştir ise “yandı nane keten helva!”. Bu gidişi kıranlar, tersine çevirenler de vardır. İşte Gary Moore onlardan biri.

İrlandalı gitarist Gary Moore, 70’lerde Thin Lizzy, Skid Row gibi hard rock gruplarından sonra 80’li yıllarda da solo çalışmalarıyla Hard’heavy tarzında karşımıza çıkarken, 90’lı yıllardan sonra ise blues’a göz kırpacaktı. 1990’da çıkan “Still Got The Blues” hem değişen müzik tarzlarına karşı onu ayakta tutacaktı, hem de kerli ferli yaşlarında da samimi olarak müziğini sunabilecekti (Yani sahnede genç taklidi yapmak zorunda kalmayacaktı). Tabi bunlar olurken sert gitar soundunun devam ediyor olması da eski hard rock anlayışına aşina dinleyicisini de üzmeyecekti. Yanısıra da damardan insanı yakalayan “Still Got The Blues” parçası da blues ve rock haricindeki pop’a uygun dinleyici de çekecekti. “Still Got The Blues” albümü o dönemde çok iyi bir satış grafiği de çizdi. Moore onun kadar yüksek bir popülarite elde edebilecek satışlar yapmasa da blues rock tarzında bir dizi albüm çıkardı. Uyanık plak şirketi sahipleri de “Stil Got The Blues” alışkanlığını parsa toplamaya döndüren “Best of Balads” isimli toplama albümler çıkardılar.

Bu değişimi “Kendimi evime dönmüş gibi hissediyorum” sözleriyle tanımlayan Gary Moore, Artık günümüzde önemli beyaz blues sanatçılarından biri olarak anılıyor. Şimdi çıkan yeni albümü “Bad For You Baby” albümünde aynı adla yeralan parçanın sözlerine bakarsak yakında arabesk müziğe de adım atabilir gibi geliyor. Giden sevgiliye adanan bu parçada damardan intizarlar had safhada.

11 parçanın yeraldığı albümde 3,ü dışında bütün besteler ve müzikler Gary Moore’a ait. Albümde gitar ve vokalin yanısıra armonikayla da gördüğümüz Moore’a, Vic Martin (Keyboard), Pete Rees (bas), Sam Kelly (davul) eşlik ediyor. “Preacher Man Blues” adlı parçada Otis Taylor gibi önemli bir eski tüfek bluesçı banjosuyla katkıda bulunurken, Cassie Taylor da bazı parçalara geri vokal yaparak konuk olduğunu görüyoruz.

Albümle aynı adı taşıyan rock’n roll temalı ilk parçada blues bas ritimlerinin çok güzel bezendiği alt yapıda tansiyonlu bir hava hakim. Ardında gelen “Down The Line” da da aynı ritmik etki bu sefer at yürüyüşü şeklinde sürerken, parçanın country folk etkileri de dikkat çekiyor. Funk etkili girişle başlayan “Umbrella Man” in ardından ilk balad havasındaki “Holding On” geliyor. Tansiyonun düşerek yerini duygusal atmosfere bıraktığı parçada Vic Martin’in klavyesi ve Cecil Taylor’un geri vokali dikkat çekiyor.

“Bad For You Baby” de 4 parçanın ardından gelen 3 klasik blues eseri ile karşılaşıyoruz. Bunlardan ilki Muddy Waters ve Johnny Winter yorumlarından bildiğimiz, Mc Kinley Morganfield bestesi “Walkin’ Thru The Park”. Onu takiben 1975 tarihli Al Kooper klasiği “I Love Yo More Than You’ll Everknow” geliyor. Bu parçanın yorumunda “Stil Got The Blues” ile eski hard rock slowlarının bir sentezi gibi etki hakim. Uzun süreli ve bol sololu bu parçayı, 1958 tarihli bir J.B. Lenoir klasiği olan “Mogo Boogie” takip ediyor.

Blues standartlarından sonra caz tadında bir basın yeraldığı “Someday Baby”, bütün duyguların damardan verildiği “Did You Ever”, Otis Taylor’un bonjosuyla katıldığı ve Moore’un armonikasıyla desteklenen “Preacher Man Blues” ve hafif kalp atışları tadındaki gitar arpejleriyle bir blues baladı olan “Trouble A’int For Behind” adlı parçalarla albüm nihayete eriyor.

Son albümü “Bad For You Baby” de Gary Moore alışıldık blues rock anlayışını sürdürürken yanısıra “guitar hero” günlerinden kalma gitar oyunlarını da sergilemeyi ihmal etmiyor.

 

NEXUSartLine'da yayınlanan yazı, fotoğraf, karikatür, ilüstrasyon ve konuların her hakkı saklıdır.
İzinsiz alıntı yapılamaz.