|
22.05.2012 |
| 'Eski Musikinin Rüzgarıyla' albümü çıktı |
 Bütün besteleri Fikret Karakaya'ya ait olan 'Eski Musikinin Rüzgarıyla' albümü çıktı. Albümde Karakaya'nın icat ettiği dört yeni makamın (Dilbeste, Bezmârâ, Sabâvend ve Suzidil-Aşiran) örnekleri de bulunuyor. Karakaya'ya albümde eşlik eden müzisyenler; Didem Dermen (kanun ve santur), Furkan Resuloğlu (tanbur), Nurullah Kanık (ney), Kamil Bilgin (daire ve kudüm) ve Dilek Yüzlüer (viyolonsel). Katkıda bulunanlar; Murat Aydemir, Turay Dinleyen, Ayşe Ayan ve Adem Tosunoğlu. İçindekiler:
1. Ferahnâk Peşrev Eski Musikinin Rüzgârıyla Yahya Kemal, modern Türk şiirinin kurucusu sayılır ve şiirimizi yenileyen eserleri Kendi Gökkubbemizin Altında adlı kitabındadır. O, hayranı olduğu büyük divan şairlerimizin tarzında şiirler de söylemiştir. Bunları toplayan kitabı ise Eski Şiirin Rüzgârıyla adını taşır. Ben, tamamen kendi bestelerimden oluşan bu plağa ad seçerken bu kitabın adından esinlendim. Benim bütün bestelerim eski tarzda. Yahya Kemal’in “yeni” şiirlerinin karşılığı olabilecek bestelerim yok benim. Yaklaşık 80 yıl önce devlet eliyle başlatılan, Türkçülüğün Esasları müellifinin yazdığı, akıllara durgunluk verecek cahillikte birkaç paragrafa dayalı kıyım, insanoğlunun vücude getirdiği iki büyük musiki birikiminden biri olan klasik Türk musikisini kendi vatanında müşterisiz meta haline getirdi. Bu yüzden ben, tarihinden koparılmış bir toplumun da, Batı hayranlığıyla öz geçmişine düşman kesilen jakoben elitlerin de zevkini okşayacak “yeni” bir musikinin yoğrulmasına katkıda bulunmayı düşünmedim. Bazılarının dediği gibi klasik Türk musikisi imkânlarını tüketip devrini tamamlamadı. Yetenekli musikişinasların nesli de kesilmedi. 18. ve 19. yüzyıllarda Batılılaşma (Avrupaîleşme) yolunda atılan adımlar, bu musikinin, yavaş yavaş sosyo-kültürel zeminini yok etti. Gittikçe daha değersiz eserlerin bestelenmesine sebep, yetenekli bestekârların yetişmez olması değil; geleneksel eğitim yöntemi terk edildiğinden, musikinin iyi öğretilememesi ve temyiz kabiliyetine sahip dinleyicisinin azalmasıdır. Yoksa gelenek, tıpkı daha önce defalarca olduğu gibi, kendini yeniler ve değişen koşullara kendini uyarlardı. Aslında gelenek, bir anlamda kendini yeniledi. Ama artık içinde bulunduğu koşullar (veya sosyo-kültürel ortam) daha iyisine imkân vermiyordu. Hâsılı, kabahat musikinin kendisinde değil; hayatımıza verilen yeni şekildedir. Bugün bu musikinin sevdalılarına düşen, geleneği yenilemek değil, olanca derinliği ve zenginliğiyle onu ortaya çıkarıp yeni nesillere aktarmaktır. Benim bu plaktaki naçiz bestelerim, bir yenilik hamlesi olarak değil; toplumun ezici çoğunluğunun varlığından habersiz bulunduğu bu kaynağın hâlâ ne kadar canlı ve verimli olduğunu gösterme niyetinin dışavurumudur. 17 yaşımdayken birkaç şarkı yapmış, bunların değersiz birer taklit olduğunu fark ettikten sonra bir daha bestekârlığa heves etmemiştim. 40 yaşımdan sonra, her boyutunu kavramak amacıyla makam olgusunu didik didik ederken yeni terkipler oluşturma imkânlarının henüz tükenmediğini fark ettim ve ben de eslâf gibi, mevcut bazı makamların bünyesini kısmen değiştirerek veya hiç bir araya getirilmemiş cinsleri alışılmamış perdeler üstünde eşleştirerek yeni terkipler yaptım. Bunları açıkladığım yakın dostlarım, benden örnekler bestelememi istediler. Elinizdeki plakta yer alan eserlerin çoğunu bu yeni makamların ilk örnekleri olarak besteledim. |
